18 aug 2025
IMAN FASE
Vervelende blessures stonden lange tijd zijn doorbraak in de weg. Eindelijk bevrijd van alle lichamelijk ongemak liet Finn Filius in de tweede helft van het vorige seizoen zien dat hij voor Noad’67 belangrijk is. De 19-jarige linkerspits heeft de knop omgezet na het dramatische verlies in de finale van de nacompetitie, waarin de derde klasse op een haar na werd gemist. Filius heeft zich serieus voorbereid op het nieuwe seizoen. ,,Ik ben in topvorm en fitter dan ooit.’’
Eerst maar het medisch dossier doornemen en praten over alle tegenslag die hij tot dusver heeft gehad, zo jong als-ie is. Filius kan er wel om lachen, aan het begin van het gesprek. ,,Dan hebben we dat maar gehad.’’ Hij scheurde een enkelband in een bekerduel met Stavenisse en tobde lang met zijn hamstring, een kwetsuur die hem zowat acht maanden aan de kant hield. Tot in Rotterdam zocht hij zijn heil bij specialisten die hem konden helpen bij zijn revalidatie. Eenmaal hersteld kneusde hij vorig seizoen in oktober tegen Duiveland zijn andere enkel en weer lag hij eruit, tot en met de winterstop.
De jonge Fluplander leerde omgaan met al die tegenslagen, hoe moeilijk het soms was. ,,Je wilt altijd meedoen. Dan is het vervelend om steeds noodgedwongen toe te kijken.’’ Ook op zijn werk als junior accountmanager had het fysieke ongemak de nodige impact. ,,Ik liep op krukken. Autorijden zat er een tijd niet in. Thuis werken was de enige optie. Ideaal was het zeker niet. Even binnenstappen bij een collega met een vraag is zoveel gemakkelijker en leuker dan werken in een digitale omgeving. Het hakte er allemaal behoorlijk in.’’
Groeispurt
Filius is aan de vooravond van zijn vierde seizoen in de hoofdmacht blij dat die donkere periode achter hem ligt. ,,Alles bij elkaar heb ik er zowat twee jaar uit gelegen.’’ Ondertussen groeide hij als kool, twintig centimeter in vier jaar tijd, tot zijn huidige 1.96 meter. ,,Die groeispurt heeft mogelijk ook mijn problemen met de hamstring veroorzaakt. Niet alle spieren groeien even hard mee.’’ Filius brandde na alle blessureleed van ambitie, om het verloren terrein goed te maken. ,,Als team waren we van plan om na de winterstop te gaan knallen. Daar kwam aanvankelijk niets van terecht.’’
Die mindere periode duurde niet al te lang, al was een mogelijk kampioenschap daardoor buiten bereik. ,,Ineens begon het te lopen. We speelden naar het einde van het seizoen toe echt geweldig voetbal. Alles lukte, bij iedereen.’’ Filius zelf merkte ook dat hij snel beter werd, met dank ook aan routiniers als de broertjes Den Engelsman, Lars Steijn en Marvin Quist. ,,Ik heb altijd al wel een lekker balgevoel gehad en ik ben elke training aanwezig. Van die ervaren jongens steek ik veel op. Ik ben jong en leer snel. Steeds probeer ik me te focussen op de dingen waar ik goed in ben. Balvastheid, dat neusje voor de goal, en altijd het gas erop.’’
Rollercoaster
Noad’67 leek na de sterke eindsprint op weg naar de derde klasse, met Vrederust als enige en laatste horde in de nacompetitie. Samen met vrijwel de voltallige selectie zag Filius een week voor het cruciale duel de tegenstander bij Arkel aan het werk. De jonge Fluplander draait de film van de beslissende wedstrijd op het neutrale terrein van Steenbergen nog één keer terug. ,,Niemand in onze ploeg had eerder voor directe promotie gespeeld, ook de oudere jongens niet. De ambiance was geweldig, met veel publiek langs de lijn en de sfeergroep van de club die ons aanmoedigde. Het was een rollercoaster aan emoties, op het eind van een seizoen waarin we de top-vijf als doelstelling hadden.’’
Door de afwezigheid van Justin Moerland zag coach Peter van Poortvliet zich genoodzaakt om zijn team aan te passen. Topscorer Rob den Engelsman zakte een linie terug, naar het middenveld. Tot tien minuten voor het einde leidden de Fluplanders niettemin met 1-0. En toch ging het mis. ,,Zij brachten verse krachten en werden daardoor alleen maar beter. Wij konden daar niks meer tegenover zetten. Die 3-1 nederlaag was zuur. We waren er zo dichtbij.’’
Extra motivatie
Filius heeft de teleurstelling verwerkt. ,,Ik beschouw die wedstrijd toch als een hoogtepunt en heb er van genoten.’’ Ondertussen heeft hij zich de voorbije zomer uit de naad gewerkt, om topfit aan de aftrap te verschijnen. Filius schat dat hij zo’n 130 kilometer heeft hard gelopen, rondje na rondje op de zachte ondergrond van het trainingsveld. Dankbaar maakte hij gebruik van schema’s die zijn oom David van der Sanden, een Belgische topper op de marathon, hem ter beschikking stelde. ,,Ik ben in topvorm en fitter dan ooit.’’ Het Strava-groepje van de Noad-selectie zorgde voor extra motivatie. ,,Op die app kun je precies volgen wat de andere jongens doen. Er zitten meer fanatieke gasten bij. Mijn broer Brent maakt ook de nodige hardloopmeters, net als Marvin Quist. Marvin wil dit najaar zelfs de Zeeuwse Kustmarathon lopen.’’
Gretigheid
Natuurlijk moet het allemaal op het veld gebeuren. ,,Met alleen een goeie basisconditie kom je er niet. Maar het is wel een voorwaarde om te presteren.’’ De nieuwe competitie-indeling, met een mix van Zeeuwse en West-Brabantse ploegen, noemt Filius uitdagend. Noad’67 krijgt te maken met ambitieuze tegenstanders als Alliance, DVO’60, Markiezaten, Kogelvangers en VVC’68. Daarnaast moeten de Fluplanders afrekenen met taaie Zeeuwse ploegen als SKNWK. ,,Er zijn zeker geen potjes bij, waarin je lekker achterover kunt leunen en het resultaat toch wel komt. We zullen het beste uit onszelf moeten halen, om het resultaat van vorig jaar te herhalen.’’
Filius rekent erop dat het met frisse talenten uit de O17 ververste tweede elftal bij Noad’67 voor een impuls gaat zorgen. Arjan Moerland en Martijn Reijngoudt zijn als leider-trainer volgens Filius de aangewezen personen om voor dat nieuwe elan te zorgen. ,,Twee toppers en superlieve gasten.’’ De gretigheid druipt er bij de jongste Filius van af. Zijn twee jaar oudere broer Brent maakt ook deel uit van de selectie en is net zo fanatiek. ,,Bij ons in huis draait alles om voetbal.’’ Illustratief voor zijn ambitie is de benadering van de eerste bekerronde, waarin Vrederust tot de tegenstanders behoort. ,,We willen graag revanche en gaan ze opvreten.’’
Bron: Eendrachtbode
Door een dik verdiende 3-1 winst op ZSC’62 stijgt het 1e elltal naar positie op de ranglijst.
Daar zag het er in het begin van de wedstrijd niet naar uit, de bezoekers starten beter en worden direct gevaarlijk, we zijn niet goed wakker en winnen weinig duels/2e ballen. Terecht komen de gasten op 0-1, voor ons het startschot dat er wat anders van ons gevraagd wordt. We pakken het goed op en 10 minuten na de openingstreffer staat het al 1-1, ons gouden koppel Lars (assist) & Rob (goal) laten maar weer eens hun klasse zien. Vrij direct daarna pakken we door met de mooiste aanval van de middag. Ton speelt Rob in, die laat hem vallen op Justin Walpot, die stuurt Lars weg in de diepte en trekt hem strak voor op de inkomende Marvin die 2-1 maakt.
Zo gaan we de rust in en we voelen dat we deze wedstrijd gaan winnen, na de rust wordt dit bevestigd en creëren we kans op kans. Achterin geven we geen kansen weg, door een keurig spelend blok achterin. Pjotr, Luuk Roggeveen (Man of the Match, zie foto), Justin Walpot, Ton Geluk en Julian de Heer en daarvoor de al weken sterk spelende Finn. Via Rob komen we uiteindelijk op 3-1 en daarna nog genoeg kansen op meer maar deze vielen helaas niet.
As. zaterdag staat de uitwedstrijd tegen WIK in Kerkwerve op het programma
